Biografie van Boswachter Hendrik Hagen

In 1935 kwam Hendrik Hagen als boswachter in het natuurpark De Donkere Duinen. Hij volgde de heer Agema op. De heer Agema was de eerste boswachter van het park. Daarna kwam dus boswachter Hendrik Hagen. Vele malen per dag maakte de heer H.Hagen, boswachter van natuurpark De Donkere Duinen te Den Helder, een wandeling met zijn hond Rosta. Samen met zijn vrouw bewoonde hij de boswachterswoning aan het begin van het park. Elke dag opnieuw beleefde hij weer wat nieuws. Op zoek naar vogelnesten om vogeltjes te ringen of natuurschoon. Het park bestaat voornamelijk uit dennen maar ook planten en loofhout. Er is een heel mooie vijver met veel eenden en waterhoentjes. Ook goudvissen, paling of karpers. Wel was tijdens de oorlog de vijver leeggehaald. Vaak ging hij op jacht voor schadelijke konijnen of hazen. Een ellendige tijd waren de oorlogsjaren. Het gezin verbleef toen in Alkmaar en kwam na de oorlog terug. Ze woonden toen in een aanbouw achter pension Duinoord toen van de familie Klop. Daarna werd het huis weer opgeknapt en kon de familie weer terug gaan naar de boswachterswoning. Hij woonde daar met zijn vrouw tot en met 1956. Want zoon Teun was reeds getrouwd en woonde met vrouw en kinderen in Den Helder.

(Zie fotopresentatie)

Een oud suikerzakje van Theehuis-pension "Duinoord"

Pension Duinoord te Den Helder

Zie fotopresentatie Strand en kampeerterrein Donkere Duinen.

Boswachter Hagen met Rosta en Sanna. Rosta kwam als verstekeling mee met een Grieks vrachtschip in Amsterdam aan. Daar wist men niet wat men met de hond moest beginnen. Via de heer Schoorl (onderwijzer op de lagere school te Den Helder) kwam Rosta naar de Donkere Duinen. Ook is Rosta nog even naar Texel geweest voor nageslacht. Uit dat nest kreeg opa toen twee jonge hondjes. Een van de twee hondjes verbleef ook lange tijd in de Donkere Duinen en werd Sanna genoemd. Het waren cockerspaniels en gingen ook wel achter de konijnen aan.

Hier heerlijk liggend in het bos met zijn trouwe viervoeter Rosta. Altijd in de natuur en meerdere keren per dag een stevige wandeling door weer en wind. Ook liep hij via het strand dan achter langs weer het bos in. Iedereen diende wel op de paden te blijven om zodoende niets in de natuur te vertrappen. Vele ouderen nu kunnen zich hem wel herinneren. Ook gaf hij wel rondleidingen voor scholen en verschillende clubs. Rond de woning hield hij veel kippen, eenden en vooral in het begin veel pauwen. Ook verschillende kleine soorten krielkippen die altijd snel achter je aan kwamen lopen.

Met de konijnenziekte (Myxomatose)uit de jaren 50 had opa veel te doen. Vanwege alle zieke beesten.

Die renden zo vanuit de duinen het zeewater in. Dat heb ik als kind ook nog wel gezien.

Gezellig in de zon tussen de kippen en de eenden. Ook waren er kalkoenen. En vooral ook pauwen. Die zaten dan meestal op het dak 's avonds. En wij als kleinkinderen herinneren ons nog de krielkippen die altijd naar onze kuiten pikten. Vooral als het zomers mooi weer was en wij dus van die kleine sokjes aan hadden. Rennen was het dan en zo vlug mogelijk naar het huis van oma en opa Hagen.

Menigeen vroeg aan de boswachter om op de foto te komen en regelmatig werd er dan weer geposeerd voor de camera. Hier had hij altijd veel plezier in. Ook was boswachter Hagen onbezoldigd veldwachter en mocht dus ook bekeuringen uitdelen. Hiervan heeft hij nooit gebruik gemaakt.

In de zon met Rosta en bezoekers van het park.

Dit gebied in de duinen werd pas in 1917 als een park aangelegd door werklozen tijdens de eerste wereldoorlog.Naar eigen smaak en hun eigen mening. Vroeger was het moerasgebied maar de naam De Donkere Duinen kende men al eeuwenlang onder de bewoners van Den Helder. Het was eenzaam wonen daar in het bos maar de familie vond dat niet erg en genoot er van om tussen de dieren te wonen.

"De kurk waar Den Helder op drijft", noemt boswachter Hagen het gebied waar hij de scepter zwaait. Ergens ten zuiden van Den Helder, ligt het natuurgebied De Donkere Duinen. Niet een park met grintpaadjes en perkjes, maar met prachtige bospaden en plekken waar de dennenbomen dicht op elkaar staan. Het park is heden ten dagen wel anders geworden. Men loop meer buiten de paden. Dat was toen boswachter Hagen er de scepter zwaaide heel anders. Men moest op de paden lopen en vooral niets vernielen en geen rommel achterlaten.

Wandelend met zijn herder door de hoge sneeuw. Dit zal voor de tweede wereldoorlog zijn geweest.

Poserend voor de fotoclub in Den Helder waar hij veelvuldig voor werd gevraagd.

Bekende foto van ansichtkaarten vanuit Den Helder. Deze zijn in de jaren vijftig veel verstuurd.De heer H.Hagen poseerde veelvuldig en geduldig voor iedereen dit dat aan hem vroeg.

Zie de ansichtkaarten in het album.

Veel mensen lieten zich op de foto vereeuwigen met de bekende boswachter.

Dit was een bekend soort vuilnisbak in het park.

En overal was dus Rosta bij zijn baas aanwezig.

Ook werd er op konijnen gejaagd voor het onderhoud van het park.

Rosta en ook Sanna genoten van hun leven in de duinen en het park. Ook had hij de zorg voor de waterleidingsduinen achter de Donkere Duinen. Toen werd daar het water opgevangen voor de watervoorziening van Den Helder. Later kwam dit droog te staan.

Ook ging hij achter de stropers aan. Een bekend figuur was toen ook Ben Kikkert in Den Helder.

Hij had voor het onderhoud ook personeel. Lou Snijders en Koen Coster. Zij zorgden ook voor de kwekerij. De kwekerij was aan het eind van het bos richting strand. Daar werden nieuwe boompjes opgekweekt enz.

In 1956 ging hij met pensioen en genoot nog vele jaren met zijn vrouw in hun mooie woning in de Diezestraat.

Deze markante kop is die van boswachter H.Hagen, die met ingang van 1 juli 1956 de zorg over natuurpark De Donkere Duinen in Den Helder zal moeten neerleggen. Twee en twintig jaar heeft hij in de Donkere Duinen vertoefd en het park langzaam zien uitgroeien. Wanneer hij dan ook straks van een welverdiende rust gaat genieten, zal het hem toch moeilijk vallen aan dit nieuwe bestaan te wennen. Daarvoor is zijn hart nog te zeer verankerd aan dit

Op 1 juli 1956 ging de heer H.Hagen, boswachter van het natuurpark "Donkere Duinen"te Den Helder, met pensioen. Men mist de de boswachter, de opzichter met het vriendelijke gelaat, in het natuurpark.

Altijd aan zijn zijde Rosta de trouwe hond die uit Amerika kwam als verstekeling op een Grieks schip. Later ook nog nakomelingen kreeg. Dus wie weet loopt er in Den Helder nog nageslacht van Rosta rond.

Voor de boswachterswoning aan het begin van het park waar hij zich zo thuis voelde en samen met zijn vrouw heeft hij er 23 jaar gewoond .