DEN HELDER
- Het is gedaan. De veer steekt nog in de hoed, het hart blijft nog
kloppen voor dier en plant maar Wim - of Willem - Groen is boswachter af.
En als zijn verlofdagen op 1 juni op zijn, mag de groene natuurvriend van
de Donkere Duinen zich officieel vut-er noemen.
Met spijt? "Ach ja, als ik terugdenk, mens wat heb ik dan een mooie tijd
gehad. Maar eens moet 't over zijn", zegt hij, schijnbaar onverschillig.
De dag na de verhuizing uit zijn
idyllische dienstwoning, wandelt Groen tussen de dierenhokken.
Tweeëndertig jaar geleden verruilde Groen, toen dertig jaar oud, zijn
betrekking als chef plantsoenendienst voor de alom begeerde
boswachtersfunctie.
Hij was opgegroeid in een familie van tuin-aanleggers en verloor als kind
al zijn hart aan weide- en duingebied in en om Den Helder.

Samen met zijn vrouw betrok hij een klein boswachtershuisje

op de plaats waar later de kippenhokken stonden. Het gezin had toen
vier kinderen.
Zij hebben 9 jaar gewoond in de oude boswachterswoning.
Later kwamen daar nog 3 kinderen bij.
Allen heerlijk opgegroeid in de Donkere Duinen.
Boswachter Groen verwierf bekendheid. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds
laat was hij bij de dieren te vinden. Hij was een graag geziene
gastspreker in Helderse schoolklassen en ook voor verenigingen hield hij
lezingen en vertoonde dia's over zijn geliefde bos of het ontstaan van de
duinen.

Rondleiding met boswachter Groen in de Donkere Duinen.
Hieronder de namen van de kinderen die er bij waren

Veel aandacht tijdens de rondleiding.
"Ik mag graag plantjes determineren
en ik ben dolgelukkig als ik weer een zeldzame paddestoel vind, maar een
milieu-freak, nee. Weet je de mens staat bij mij nog altijd nummer één".

|

Tekening van het eerste reetje
geboren in de Donkere Duinen
|

Boswachter W.Groen met varken
Maartje
Na een laatste groet aan Janus
neem de boswachter nog even een kijkje bij de pasgeboren geitjes en
vertelt in het voorbijgaan over de reusachtige, oud-Hollandse
landvarkens. "Dit is Maartje. Nee, een gewoon varken zou je zo niet
moeten aanhalen. Dat is levensgevaarlijk". |
|

Het jonge gezin van de familie
W.Groen |

Belangstelling bij de varkens
|
|

Gezamelijk op een bankje
|

Even een rustpauze in de duinen
|
|
Boswachter Groen
en zijn echtgenote hebben met pijn in
het hart de prachtige dienstwoning aan de rand van het bos vaarwel
gezegd.
Ze zijn verhuisd naar de Schooten. Daar heeft hij nog jaren gewoond
samen met zijn vrouw.
Boswachter Willem Groen is overleden in 2002.
Meer over boswachter Groen

Zittend op de hooizolder
Verhalen over boswachter W.Groen
|
Helders Weekblad - 13
november 1975
Tijdens de grootse
gala-avond van de carnavalsvereniging De Klauwendouwers
werd boswachter W.Groen door Prins Rudolf I benoemd tot
Ridder in de Orde van de Gouden Klauw met als
bijzonderheid het predikaat "Opperhofdierenverzorger" |
|
|
|