boswachter W.Groen, Donkere Duinen, Den Helder

 

Willem Groen, boswachter in de Donkere Duinen te Den Helder van 1956-1985
Boswachter Groen over zijn natuurverhalen:
"Alleen om kinderen de ogen te openen hoor"
 
DEN HELDER - Het is gedaan. De veer steekt nog in de hoed, het hart blijft nog kloppen voor dier en plant maar Wim - of Willem - Groen is boswachter af. En als zijn verlofdagen op 1 juni op zijn, mag de groene natuurvriend van de Donkere Duinen zich officieel vut-er noemen.
Met spijt? "Ach ja, als ik terugdenk, mens wat heb ik dan een mooie tijd gehad. Maar eens moet 't over zijn", zegt hij, schijnbaar onverschillig.

De dag na de verhuizing uit zijn idyllische dienstwoning, wandelt Groen tussen de dierenhokken.
Tweeëndertig jaar geleden verruilde Groen, toen dertig jaar oud, zijn betrekking als chef plantsoenendienst voor de alom begeerde boswachtersfunctie.
Hij was opgegroeid in een familie van tuin-aanleggers en verloor als kind al zijn hart aan weide- en duingebied in en om Den Helder.
Boswater Willem Groen met vrouw en 7 kinderen
Samen met zijn vrouw betrok hij een klein boswachtershuisje
boswachterswoning in Donkere Duinen
 op de plaats waar later  de kippenhokken stonden. Het gezin had toen vier kinderen.
Zij hebben 9 jaar gewoond in de oude boswachterswoning.
Later kwamen daar nog 3 kinderen bij.
Allen heerlijk opgegroeid in de Donkere Duinen.
Boswachter Groen verwierf bekendheid. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat was hij bij de dieren te vinden. Hij was een graag geziene gastspreker in Helderse schoolklassen en ook voor verenigingen hield hij lezingen en vertoonde dia's over zijn geliefde bos of het ontstaan van de duinen.
2de klas Savorin Lohmanschool Den Helder
Rondleiding met boswachter Groen in de Donkere Duinen.
Hieronder de namen van de kinderen die er bij warennamen kinderen Savorinlohman school, Den Helder, 2de klas

boswachter Groen tijdens rondleiding
Veel aandacht tijdens de rondleiding.

"Ik mag graag plantjes determineren en ik ben dolgelukkig als ik weer een zeldzame paddestoel vind, maar een milieu-freak, nee. Weet je de mens staat bij mij nog altijd nummer één".

boswachter Groen bij zijn dieren
 

tekening van het eerstgeboren reetje in de Donkere Duinen
Tekening van het eerste reetje geboren in de Donkere Duinen

Boswachter W.Groen met varken Maartje
Boswachter W.Groen met varken Maartje

Na een laatste groet aan Janus neem de boswachter nog even een kijkje bij de pasgeboren geitjes en vertelt in het voorbijgaan over de reusachtige, oud-Hollandse landvarkens. "Dit is Maartje. Nee, een gewoon varken zou je zo niet moeten aanhalen. Dat is levensgevaarlijk".

Het jonge gezin van boswachter W.Groen
Het jonge gezin van de familie W.Groen

dierenparkje
Belangstelling bij de varkens

met mannen op een bankje
Gezamelijk op een bankje

boswachter Willem Groen tijdens een rustpauze in de duinen
Even een rustpauze in de duinen

Boswachter Groen en zijn echtgenote hebben met pijn in
het hart de prachtige dienstwoning aan de rand van het bos vaarwel gezegd. 
Ze zijn verhuisd naar de Schooten. Daar heeft hij nog jaren gewoond samen met zijn vrouw.
Boswachter Willem Groen is overleden in 2002.

Meer over boswachter Groen


Zittend op de hooizolder
Zittend op de hooizolder
Verhalen over boswachter W.Groen

Boswachter W.Groen bij de Klauwendouwers
Helders Weekblad - 13 november 1975

Tijdens de grootse gala-avond van de carnavalsvereniging De Klauwendouwers werd boswachter W.Groen door Prins Rudolf I benoemd tot Ridder in de Orde van de Gouden Klauw met als bijzonderheid het predikaat "Opperhofdierenverzorger"

Boswachter W.Groen bij de Klauwendouwers