Handwerklessen

Nu ik zo bezig ben om herinneringen op te halen en de eventuele wijze lessen die ik daar uit heb geleerd  is dit het volgende verhaal.
Iedere woensdagmiddag ging ik op mijn fietsje naar het huis van opa en oma en dan zo'n 5 kilometer fietsen. Dit deed ik om dus de hele woensdagmiddag samen met oma te naaien of te borduren. Op de foto mijn eerste borduurwerkje. Toen het klaar was heeft oma het ingelijst en heeft het daar bij haar gehangen tot dat zij dus overleed vele jaren later. Nu hangt het dus bij mij thuis aan de muur.
Later borduurde ik ook heel veel en heb ik altijd gedacht dat oma over mijn schouder meekeek.
Wat was namelijk het geval. Ik borduurde op zo'n vijf/zes- jarige leeftijd een paar kruisjes van een bepaalde kleur. De volgende kleur weer en zo voort. Nu dacht ik dus lekker makkelijk en gewoon doorsteken aan de achterkant. Niemand die dat toch zag. Maar daar stak oma een stokje voor en ik moest dus eerst netjes afhechten en dan met een nieuw kleurtje weer verder en zo voort.Later heb ik dus meer geborduurd zoals het werkstuk wat ik voor mijn ouders heb gemaakt toen zij veertig jaar waren getrouwd
en altijd bij ieder werkstuk voelde ik oma meekijken en dan hoorde ik haar ook zeggen. Nee Beppie netjes afhechten en dan weer het volgende kleurtje nemen.
Later deed ik dit dan eens een keer niet maar dat duurde nooit lang want dan dacht ik alweer van. Oh ja netjes afhechten en weer over nieuw beginnen.
Toch heb ik mijn verdere leven heel veel gehad aan alles wat oma mij heeft geleerd. En dat is dus veel geduld hebben met allerlei werkjes en netjes afwerken en dan weer verder.
Ook veel naaiwerkjes en haakwerkjes heb ik samen met haar gemaakt. Voor al mijn poppen jurkjes en mutsjes.
Meestal waren we dan samen.
Dit zijn nog altijd fijne herinneringen uit mijn jeugd.
En ik ben dus altijd erg handig geweest met naald en draad. Verteld door Bep (kleindochter)