De nachtegaal

Een bekend verhaal in de familie is dat opa een kennis had, ene Dr. Swaters, die ook veel van de natuur hield. Zij gingen volgens mij wel samen het bos in om vogeltjes te ringen.. Maar Dr. Swaters wilde zo heel graag ook eens een nachtegaal horen zingen. Dit had hij aan opa al verschillende keren verteld. Opa had wel aan Dr. Swaters laten weten dat hij hem wel altijd hoorde zingen vlak bij de boswachterswoning.  Dus toen op een gegeven moment  's avonds de nachtegaal aan het zingen was heeft opa Dr. Swaters meteen gebeld. De hoorn van de telefoon uit het raamlaten hangen. En dat een tijdje zo gedaan. Toen had dus Dr. Swaters zijn nachtegaal gehoord. Anders is het tegenwoordig.

Nu heb ik op het internet wat nachtegalen opgezocht en die kunt u hier beluisteren.

Rondom de boswachterswoning was het        's ochtends altijd een heel gefluit en getjilp van allerlei soorten vogels.

Ook pauwen en hanen en alles wat maar kon zingen deed dit. Als wij als kinderen daar dan wel eens een keer sliepen werd je wakker daarvan want in de stad zelf hoorde je toch niet zoveel als in het bos. Maar we herinneren ons ook wel de kleine krielkippetjes die altijd erg veel zin hadden die de klein blote kuiten van ons kinderen. Als we aankwamen in De Donkere Duinen was het snel rennen naar de woning omdat de kleine kippetjes je heel enthousiast narenden. We vonden dat toch altijd eng.  Ze dachten natuurlijk dat ze eten kregen en wij dachten dat ze ons zouden pikken.

Nachtegaal

Sommige vogels zijn gehuldigd in literatuur als nachtegaal maar de echte nachtegaal komt voor in het zuiden van Europa. Verwante vogels zijn lijsters. In de paartijd van half april tot midden juni zingt de nachtegaal dag en nacht. Zijn zang is zeer gevarieerd, melodieus aangevuld met crescendos, dit doet hij om zijn territorium af te bakenen die soms zeer klein is.

Zijn fantastische zang staat in contrast tot zijn grijsbruine verenkleed. De nachtegaal is ongeveer 17 cm lang en vrij schuw en bevindt zicht doorgaans dicht bij de grond waar het zich voedt met larven en insecten.

Het nest is los opgebouwd van droge bladeren in het centrum van het territorium. Het vrouwtje legt hier 4 tot 6 eieren die een diepe olijfgroene kleur hebben. De eieren worden 13 dagen bebroed.

Om zeker van voedsel te zijn trekt de nachtegaal in de winter naar Afrika. Nachtegalen trekken 's nachts vanaf begin september.

Nachtegaal, m., (Luscinia megarhynchos), een lijster, die wegens haar buitengewoon mooie gefluit wereldberoemd is. De nachtegaal heeft een lengte van ongeveer 16 cm en is tamelijk onopvallend. Ze is van boven bruin, van onderen witachtig bruin en heeft een donkerroodbruine staart. Haar verspreidings gebied omvat Europa, met de noordelijke landen, Noord-, Midden- en Westafrika en Zuidwest-Azië. Ze geeft de voorkeur aan de loofbossen met dichte onderbegroeiing en een dikke humuslaag op de grond, waarin ze naar insecten en andere ongewervelden zoekt. Ze nestelt in struiken, dicht bij de grond en het legsel bestaat uit 4-5 olijfbruine eieren en wordt in 13-14 dagen alleen door het wijfje uitgebroed. Enkele met de nachtegaal verwante soorten worden ook vaak aangeduid met de naam nachtegaal zoals bijv. Noordse nachtegaal, die in Oost-Europa en West-Siberië voorkomt en meestal net zo mooi als onze nachtegaal zingt.

Voor meer informatie klik hier