|
|
|
|
| IK heb hem niet gekend Maar het leek mij een aardige vent Hij was altijd op sjouw Al heel vroeg in het ochtenddauw Om zijn geliefde plekken te bezoeken En al zijn dieren daar te begroeten En met zijn trouwe viervoeter aan zij Was hij gelukkig en blij Hij heeft het meest van zijn leven daar gewoond En hij is er voor beloond Want wat hij achter heeft gelaten Daar kunnen zijn nageslacht nu nog over praten En trots op zijn Het is een prachtig gebied En dat kan toch nog in Nederland zo je ziet De Donkere Duinen waar het licht kan stralen En waar je heerlijk kunt dwalen Dat is wat hij achter liet Voor de mensheid in 't verschiet Gedichtje geschreven
door Bep Barrow |
 |
Na
drieëntwintig jaar ging de heer H.Hagen, boswachter van natuurpark De
Donkere Duinen met pensioen.
Hij verhuisde met zijn
vrouw samen naar de Diezestraat in Nieuw Den Helder. Weliswaar dicht bij
de Donkere Duinen en daar ging hij na zijn pensioen nog vaak heen. Maar
het werd wel allemaal anders. Zo mocht men van Hendrik Hagen niet van de
paden af en niets geen rommel achterlaten. Later werd dat wat soepeler
en het bos veranderde. Ook ging het hem aan zijn hart dat de oude
boswachterswoning vervangen werd door een Deze woning staat er nog steeds. |
 |
Dit
vind ik altijd een erg mooie foto en geeft aan hoe hecht zij samen
waren. Altijd was zijn vrouw op de achtergrond aanwezig en maakte het
thuis gezellig. Als kinderen kwamen wij veel bij hen. In ieder geval
altijd zondags de hele dag. Bleven dan eten. Opa maakte van iedere
stamppot iets feestelijks door zo'n mooie berg van het eten te maken met
in het midden een kuiltje voor de jus. Ook kregen wij, althans dat
dachten wij, slagroom te eten. Heerlijk!! Tot dat er door oma werd
verteld dat de slagroom van die dikke vellen van de melk werd gemaakt. Die klopte
zij tot slagroom.
Ook Rosta week niet van zijn zijde. |
 |
Dit
is al een iets oudere foto van voor zijn pensioen. Na zijn pensionering
reed opa nog dagelijks zijn fietsrondjes en ook verbleef hij met wat
mannen bij de nutsspaarbank of zat ergens op een bankje. Bij de
nutsspaarbank of later bij waar nu de HEMA is stonden dan wat mannen met
elkaar te praten die dus ook met pensioen waren.
Dat waren dan waarschijnlijk de eerste hang-ouderen!!! |
 |
Opa
hier bij de radio in de Diezestraat. Zo te zien al wat op leeftijd. De
radio kan ik me goed herinneren omdat we dus altijd met het nieuws stil
moesten zijn. De radio ging dus ieder uur aan als er nieuwsuitzendingen
waren.
Tegenwoordig klets ik dus het liefst door de uitzending heen. Dat komt dus omdat ik vroeger mijn mond moest houden. Opa, boswachter Hendrik Hagen, is overleden in 1979 op 88 jarige leeftijd. |
 |
Opa
in zijn voortuin in de Diezestraat te Den Helder Deze foto is uit 1974. Hij won nog vele malen een prijs voor de mooiste voortuin. Hij was gek op zijn rozentuin. |
 |
